زمان چون رؤیایی مبهم و کهن بر دوشت سنگینی می کند. همچنان پیش می روی و می کوشی از میان آن بلغزی و اما حتی اگر به دو انتهای زمین بروی، نمی توانی از آن بگریزی. با این حال ناچاری به آنجا بروی به کران دنیا. کاری هست که نمی توان کرد، مگر با رسیدن به آنجا...
 
▪️هاروکی موراکامی



تاریخ : چهارشنبه 7 آذر 1397 | 09:26 ق.ظ | نویسنده : بهونه | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.